Japan landslide kills dozens

WEDNESDAY 20 AUGUST 2014

A landslide on the outskirts of the city of Hiroshima, triggered by torrential rain, has left at least 27 people dead, including several children.

Following a month's worth of rain falling in just 24 hours, slopes saturated by heavy rain over the past few weeks gave way, sending mud and boulders on to homes.

The force of the landslide caused asphalt roads to crumble, with streams of mud tearing through neighbourhoods, turning houses into piles of twisted wreckage.

Boulders with a diameter of as much as three metres lay scattered around the area, as helicopters hovered overhead, lifting out survivors.

A resident told Fuji TV: "There was rain and thunder all night, beating down so hard I
was scared to go outside. Great big drops. I've never seen anything like this."

Rescue workers searched through mud and piles of stones, searching for ten people who are still missing.

Among those dug out of the debris were two brothers, aged eleven and two, whose house was struck as they slept. Their house had been pushed around 100 metres by the landslide.

Disaster management experts said that soil in the area was of a kind that absorbed water until it suddenly loosened and slid, increasing the danger.

The Japan Meteorological Agency said that around 240mmm (9 inches) of rain fell in 24 hours up to Wednesday morning, with around half of that falling in just one hour.

Prime Minister Shinzo Abe cut short his summer vacation to head back to Tokyo. He said he would dispatch several hundred military personnel to help with rescue efforts.

With land so scarce in Japan, developments often expand into mountainous areas, leaving them vulnerable to landslides.

Landslides killed 31 people in Hiroshima in 1999, including six people in the same area this time.

More rain heavy downpours are expected in the same area in the next few days.

The CONTINUING SURVEILLANCE OF 

CIVIL SOCIETY EVENTS

19 August 2014

The issue of security forces personnel in uniform and intelligence officers in plain clothes performing surveillance of civil society activities in the North and East has been widely reported in the post-war period. There are reports that this surveillance includes social functions such as weddings, puberty ceremonies, memorial services in addition to seminars and workshops organized by civil society organizations in the North

On three occasions in the past month, the National Peace Council regrets to note that activities under its inter-religious reconciliation programme have been subjected to surveillance by the security forces. Two of these events have been outside the former war zones of the North and East, which suggests that the practice of surveillance is encompassing the entire country.

In Kandy, where we were conducting an inter-religious dialogue inside a private hall of a reputed civil society organization of long standing, we were informed that intelligence personnel had entered the hall in civvies and were recording the discussion. In Galle, where we held a programme that brought children and their parents together from all communities, we had invited the local police to attend, and also informed the Mayor. However, another police team came to investigate the programme. They left after the local police explained the programme to them. In Addalaichenai in the East, where we held a youth amity camp, we had once again informed the local police and local government authorities. But despite their presence, uniformed military personnel with weapons had come and questioned the organizers of the programme on three separate occasions over a two day period.

The National Peace Council is only involved in advocacy and promoting reconciliation in the post war environment. One of the most devastating legacies of violent conflict is the polarization of social relationships. A perpetuation of the conditions of insecurity will contribute to the creation of a lasting social mistrust between the communities and jeopardize reconciliation and lead to the emergence of forces that have no faith in peaceful methods to rectify their grievances as happened in the 1970s when the extremists displaced the non-violent Tamils who believed in negotiations rather than violence.
Hence engaging with the people in the North and East are essential requirements for social reconciliation. We think the support of the civil society in the North and East is necessary for the pursuit of reconciliation. This is in the best interest of promoting a single united State including the peoples of the North and East. We do not think it is in the interest of reconciliation and the cause of promotion of a single Sri Lankan State to isolate the people of the North and East from those in the South who are interested in their problems including those relating to their human rights. So we ask the question from those who impose surveillance on us when we meet with the people of the North and East, and hold inter-religious events outside the North and East, whether it is in the interest of the promotion of peace and reconciliation.

In the Inter-Religious programme the National Peace Council works with the clergy of all religions as recommended by the Lessons Learnt and Reconciliation Commission and by the National Human Rights Action Plan, both of which the government has pledged to implement. The inter-religious committees supported by NPC are meant to promote reconciliation and strengthen relations between the different ethnic and religious communities. We make it a point to invite similarly motivated government officials to join us in this work, and in those committees.

The government needs to recognize that the surveillance of civil society activities by members of the security forces strikes fear and resentment in the minds of people, and especially those of the ethnic and religious minorities. It leads to self-censorship and reluctance to voice their grievances which remain bottled up to fester within the hearts of people who feel they are the victims of injustice. Ultimately this will lead to a breakdown in feelings of affection towards the government which will make the reconciliation process harder to achieve.


Governing Council
The National Peace Council is an independent and non partisan organization that works towards a negotiated political solution to the ethnic conflict in Sri Lanka. It has a vision of a peaceful and prosperous Sri Lanka in which the freedom, human rights and democratic rights of all the communities are respected. The policy of the National Peace Council is determined by its Governing Council of 20 members who are drawn from diverse walks of life and belong to all the main ethnic and religious communities in the country.

Don't forget Jeyakumari. Write to her today.

18/08/2014

Five months ago, a mother of the disappeared - Jeyakumari Balendran - was arrested and jailed amid a renewed government crackdown on dissent in the run up to Human Rights Council session in March. You may remember our campaign and our director's recent report.

Since then Jeyakumari has remained behind bars. Held under draconian anti-terror legislation that allows individuals to be detained for up to 18 months without charge, to this very day not a shred of credible evidence has been produced by the government to substantiate the allegation against her - that she was involved aiding and abetting the purported LTTE revivalist ‘Gobi’, whoseapparent death in April removed even the illusion of a reason to continue to detain her.

Whilst her ongoing detention by the government continues to send a chilling message to Sri Lankan human rights defenders that their activism may be punished with impunity, on a more personal level, we remain deeply concerned for Jeyakumari’s mental wellbeing and physical safety. Not only is the Boosa detention facility in which she is held notorious for its use torture, but there are eyewitness witness reports that she (and others) have been physically abused by officials.

So we need your help. We want you to send a message of hope to Jeyakumari, by sending her a physical letter with a few short words of solidarity. By doing this, we hope to do three key things: 

1) Offer some small comfort to Jeyakumari who is being held away from her family (including her 13 year old daughter) and who lives in fear for her future safety and access to a fair process. 

2) Protect Jeyakumari from coming to further physical harm in detention by alerting her prison guards to the fact that the world is watching. 

3) Remind the government that it cannot lock up activists with impunity, and to show solidarity with other the human rights defenders that their actions are designed to intimidate. 

Writing your Letter 

In writing your letter, which could be a card or postcard, we would advise that you keep your message as personal as possible and to avoid making political statements or comments relating to the specifics of her case which could risk putting her in further danger. The letter should be seen for what it is, as a personal message of support and not part of an organised campaign (for this reason we have not included a suggested text). Because English is not Jeyakumari’s first language, we would also recommend (unless you are writing in Tamil) keeping it as short and as visual as possible. For example:

We would also advise that you print and include this short note in Tamil which helps briefly explain what the letter is for[1]. You can download this as a PDF here: 

அன்புள்ள திருமதி பாலேந்திரன், 

குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படாமல் நீங்கள் தொடர்ச்சியாக தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளமைக்கு எதிரான சர்வதேச ஒருமைப்பாட்டு பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த கடிதம் உங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்து. 

இந்த மடல், நீங்கள் நலமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை மனதிற்கொள்வதோடு, உங்களுக்கான ஆதரவையும் வெளிப்படுத்தி எழுதப்படுகிறது. 

இத் தருணத்தில், நீங்கள் நம்பிக்கையுடனும், நலத்துடனும், பாதுகாப்புடனும் இருக்க பிரார்திக்கிறோம். 

அன்புடன், 

இலங்கையில் சமாதானத்துக்கும் நீதிக்குமான நண்பர்கள் 

Sending your Letter 

Please address your letter to: 

Mrs Jeyakumari Balendran, 
Boossa Terrorist Investigation Unit, Racecourse Rd 
Boossa 
Southern Province 
80270 
Sri Lanka 

An average sized greetings card or letter (under 60 grams) to Sri Lanka will cost £2.15 (or 3 x 2nd class + 1 x 1st class UK stamps) from the UK. But larger cards or folded A4 letters may cost slightly more. If in doubt, please consult the Royal Mail price finder or enquire with your nation’s post office. 

Sharing your Letter 

To get an idea of how many people have joined our campaign, and to encourage others to do the same, we would really appreciate it if you could Tweet us using the hashtag #FreeJeyakumari, message us on Facebook, or send us an email with a picture of your card or letter. Or if you would prefer to remain anonymous, just drop us a line and let us know that you have been part of it.

Writing a letter takes only a few minutes, costs little, and means a lot. Please send one today. 



1 - English translation: 

Dear Mrs Balendran,

This letter has been sent to you as a message of solidarity against your ongoing detention without charge. It contains a message wishing you well and expressing support for you. We wish you hope, comfort and safety during this time.

Best wishes,

Honoured to have the support of Tamil 

National Alliance Leader MP Sampanthan.

Gary Anandasangaree -Mon, Aug 18, 2014
To: Gary Anandasangaree
Friend,    As we head into the final days of the federal Liberal nomination contest here in Scarborough - Rouge Park, we have an important choice to make as to who will best represent our community.  I know you will be thinking carefully about who will speak most effectively for all of us here in this diverse, rapidly growing riding. From a worthy field you must select a candidate whose experience and perspective best aligns with and complements the Trudeau vision as we look forward to the 2015 federal election campaign.  I know I can be that candidate for you. In the months that have passed since I made the decision to enter this contest, I have been at the doors and in the coffee shops and local businesses, at community events and gatherings large and small. I have been fortunate enough to listen to your thoughts on the kind of leadership you feel our community needs and now more than ever, I am confident I can most effectively take on the responsibility to be your voice in Ottawa. There is a lot we can accomplish for our community, and the first crucial step  begins just two days from now. I am requesting your support for my candidacy by attending and voting at the Scarborough Rouge Park Federal Nomination Meeting. It is this Wednesday, August 20th, 2014, from 6:00 to 9:00 PM at the Scarborough Convention Centre, 20 Torham Place, Toronto, ON  M1X 0B3 To vote at this meeting, you must have registered as a Liberal party member before August 1st, 2014, and you must live here in this riding to be eligible. You must also have valid photo I.D. with your name and address (ex. Ontario Driver’s License). However, if you do not have valid photo I.D., you can alternatively provide: Two (2) original pieces of identification issued by the government, a government agency, educational institute, public utility..etc. One of these documents MUST contain your address.              - ex. Health Card & Hydro Bill             - ex. Student Card + School Report Card There is also a third option whereby a Liberal party member, as stipulated above, can vouch for another Liberal party member, as stipulated above, by taking an oath and filling out a form if attendance and verification is not possible. With hope and hard work, I am ready and prepared to be your Liberal candidate in the next federal election. Please join me, this Wednesday evening at the Scarborough  Convention Centre and vote Gary Anandasangaree for Scarborough - Rouge Park.  Warmest Regards,             Gary

கனடா உலகத்தமிழர் ,கவிஞர் 

சேரன் , ஹரி ஆனந்தசங்கரி

August 18, 2014 

இந்த ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் ஜேர்மனியின் பிறீமன் நகரில் நடைபெற்ற மக்கள் தீர்ப்பாயத்தில் கலந்து கொண்டு இலங்கையில் ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு நடந்தது இனப்படுகொலைதான் என்று நான் ஒரு ஆய்வு ஆவணத்தை தயாரித்து சமர்ப்பித்தது எல்லோரும் அறிந்ததே, இனப்படுகொலை தொடர்பாகவும், இந்த ஆய்வு ஆவணத்தை எவ்வாறு நுணுக்கமாக தயாரிக்க வேண்டுமெனவும் எனக்கு உதவியவர் ஹரி ஆனந்தசங்கரி அவர்களே,இது இப்படியிருக்க ஹரி அவர்கள் ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு நடந்தது இனப்படுகொலை அல்ல என்று கூறுவதாக உலகத் தமிழர் பத்திரிகையும் இங்குள்ள சில அமைப்புக்களும் கூறுவது ஒரு பொய்மையும், கபடமும், தந்திரமும் நிறைந்த ஒரு அவதூறு.

பேராசிரியர் சேரன் ருத்திரமூர்த்தி.

எது இனப்படுகொலை? -

(தீர்ப்பாயத்தில் இனப்படுகொலை தொடர்பாக

சேரன் சமர்ப்பித்த வாதங்களின் சுருக்கம்)

சேரன்

இந்த மக்கள் தீர்ப்பாயத்தில் இனப்படுகொலை தொடர்பான எனது கருத்துக்களையும் வாதங்களையும் முன்வைக்க வாய்ப்பு வழங்கியமைக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றி. என்னுடைய வாதங்களின் மையப்பொருள், இனப்படுகொலை தொடர்பாகச் சமூகவியலாளர்களும் மானுடவியலாளர்களும் இப்போது எத்தகைய எண்ணங்களைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? இந்த எண்ணங்கள் எவ்வகையில் ஈழத் தமிழ் இனப்படுகொலையை ‘இனப்படுகொலை’ என வரையறை செய்ய உதவக்கூடும்? என்ற இரு கேள்விகளையும் ஒட்டியதாகவே அமைந்துள்ளது.

மூன்று வெவ்வேறான ஆனால் தமக்குள் இணக்கமான உறவுகளைக் கொண்டிருக்கும் தளங்களிலிருந்து என்னுடைய பார்வையையும் வாதங்களையும் முன்வைக் கிறேன். முதலாவது தளம்: ஊடகவியலாளர் என்பது. 1984 – 1987 வரை முழுநேரப் பத்திரிகையாளனாக யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளியான Saturday Review என்ற ஆங்கில வார இதழில் பணிபுரிந்தேன். அதற்குப் பிற்பாடு கொழும்பிலிருந்து வெளியாகிய ‘சரிநிகர்’ இதழில் பத்து ஆண்டுகள் பணியாற்றியிருக்கிறேன். இந்தக் காலகட்டங்களில் ஏராளமான படுகொலைகள், மனித உரிமை மீறல்கள், சித்திரவதை என்பன பற்றி அறிக்கையிட்டிருக்கிறேன். ஏராளமான சாட்சியங்களையும் திரட்டியிருக்கிறேன். பல படுகொலைகளுக்கும் குண்டு வீச்சுகளுக்கும் வேறு வகையான தாக்குதல்களுக்கும் நேரடியான சாட்சியாகவும் இருந்திருக்கிறேன். என்னுடைய இரண்டாவது தளம்: பல்கலைக்கழகம், ஆய்வு, கல்வித்துறை சார்ந்தது. இப்போது கனடாவின் வின்ஸர் பல்கலைக்கழகத்தில் சமூகவியல், மானுடவியல், குற்றவியல் துறையில் ஒரு பேராசிரியராக இருக்கிறேன். இனத்துவ முரண்பாடுகள், இனப்படுகொலை, புலம்பெயர்வு, உலகமயமாக்கம் என்பன எனது ஆய்வுத் துறைகள். மூன்றாவது தளம்: நான் ஒரு கவிஞர், நாடகாசிரியன் என்பது. என்னுடைய அனுபவங்களும் சிந்தனையும் எண்ணங்களும் ஆய்வுகளுமிந்த மூன்று தளங்களையும் இடைவெட்டியதாகவே அமைகின்றன.

1956 – 2009 காலகட்டப் பகுதியில் ஈழத்தமிழர்கள்மீது நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறைகள், படுகொலைகள், பேரழிவு என்பன தொடர்பாகக் கணிசமான அளவு ஆதாரங்கள் இந்தத் தீர்ப்பாயத்தில் சமர்ப்பிக்கபட்டுள்ளன. அவற்றோடு ஐநா அவையின் சிறப்பு அறிக்கை, அம்னெஸ்டி இண்டர் நாஷனல் தொடர்ச்சியாகத் தொடுத்து வெளியிட்டுள்ள அறிக்கைகள், Human Rights watch, International crisis group அறிக்கைகள், சனல்-4 ஆவணப்படங்கள், இனப்படுகொலையில் தப்பிப் பிழைத்தோரின் வாக்குமூலங்கள் எனப் பெருமளவு ஆதாரங்கள் தீர்ப்பாயம் முன்னே உள்ளன. இத்தகைய ஆதாரங்களின் துணையோடு எவ்வகையில் இந்த ஆதாரங்களைச் சமூகவியல் மானுடவியல் நோக்கில் நாங்கள் புரிந்துகொண்டு விளக்கம் தர முடியும் என்பது எனது அக்கறைகளுள் தலையாய ஒன்றாகும்.

இனப்படுகொலை (Genocide) என்பது மிகவும் சிக்கலான பேரதிர்ச்சி தரும் ஒரு நிகழ்வு. இதனை வெறுமனே அனைத்துலகச் சட்டங்கள் ( International Law) மூலம் மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முயல்வதும் வரையறை செய்ய முற்படுவதும் சாத்தியமில்லை என்பது எனது வாதம் ஆகும். நடைமுறை, செயல்பாடு என்ற வகையில் இனப்படுகொலையாளரைக் குற்றக் கூண்டுக்குள் சிறைபடுத்துவதற்குச் சட்டங்களும் சட்டத்துறை சார்ந்த நுண்மையான நிபுணத்துவமும் அவசியம் என்பதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். எனினும் இனப்படுகொலை என்பது என்ன என வரையறை செய்வதிலும் பல்வேறு பட்ட வடிவங்களில் இடம் பெறும் இனப்படுகொலைகளை இனங்கண்டுகொள்வதிலும் அனைத்துலகச் சட்டத்துறை போதுமானதல்ல. எமக்குச் சமூகவியல், மானுடவியல், மானுடப் பண்பியல் சார்ந்த அணுகுமுறைகளும் அவசியம்.

1948இல் உருவாக்கப்பட்ட இனப்படுகொலை தொடர்பான ஜெனிவா உடன்படிக்கை இன்றைய காலத்துக்கேற்ற வகையில் புதுமையும் மாற்றமும் பெறவில்லை. அனைத்துலகச் சட்டங்களும் அவற்றின் எண்ணக் கருக்களும் மெல்ல மெல்லப் பரிணாமம் பெற்று வருகின்றன என்பது உண்மை எனினும் உலக நிகழ்வுகளும் போரும் வன்முறையும் படுகொலைகளும் மிக விரைவாகப் பெருகிவிட்டன என்பதையும் நாம் கவனத்திலெடுக்க வேண்டும்.

எனவே ஹெலன் ஃபெயின் (1990) என்னும் அறிஞரின் கருத்துக்களை வழிமொழிந்து இனப்படுகொலை என்பதைப் பின்வருமாறு வரைவிலக்கணம் செய்ய விரும்புகிறேன்.

தொடர்ச்சியாகவும் திட்டமிடப்பட்ட முறையிலுமொரு மக்கள் கூட்டத்தை அல்லது இனக்குழுமத்தை நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் சமூக நிலை சார்ந்தும் உயிர்முறை சார்ந்தும் அழித்தொழிக்க முனைவது அல்லது அழித்தொழிப்பது இனப்படுகொலை ஆகும்.

இப்போது நடைமுறையிலிருக்கும் அனைத்துலகச் சட்டங்கள், அனைத்துலக நிறுவனங்கள், ஐக்கிய நாடுகள் அவை, அனைத்துலக நாணய நிதியம் போன்ற அமைப்புகள் அனைத்துமே “நாடு – அரசு” என்பதை மட்டுமே கருத்திலும் கவனத்திலும் நடைமுறையிலும் கொண்டவை. நாடுகள் இல்லாத எந்த தேசிய இனம்/ இனக்குழுமம்/ மக்கள் கூட்டத்துக்கு இத்தகைய அமைப்புகளில் பிரதிநிதித்துவமும் கிடையாது, அவை பற்றிய அக்கறையுமில்லை. நாடற்ற தேசியங்கள், இடமற்ற இனக்குழுமங்கள், பல நாடுகளுக்கிடையே சிக்குண்டு கிடக்கும் புவியியலில் சிதறிக் கிடக்கும் குர்தீஷ், காஷ்மீரி, தமிழர் போன்றவர்களுக்கு இப்போதுள்ள அனைத்துலக நிறுவன அமைப்புகளில் இடம் கிடையாது. நவீன இனப்படுகொலைகள் இத்தகைய மக்களை நோக்கித்தான் குறி வைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாகத் தன்னாட்சி அல்லது தனிநாடு அல்லது தமக்கெனச் சுய நிர்ணய உரிமையைக் கோரும் மக்களை நோக்கியே இனப்படுகொலை ஏவப்பட்டுள்ளது என்பதை நாங்கள் அவதானிக்க முடியும்.

இதற்கு எராளமான எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. அவற்றுள் சிலவற்றைக் குறிப்பிடுகிறேன்.

பிரேஸிலின் பூர்விகக் குடிகள் (1957 – 1968); திபெத் (1959இலிருந்து இன்றுவரை); பயாஃபரா போர், நைஜிரியா (1967 – 1970); பரகுவேயில் அச்சே பூர்விகக் குடிகள் (1968 – 1978); பங்களாதேஷ் / கிழக்குப் பாகிஸ்தான் (1971); குவாட்டமாலா (1968 – 1996); ஈழத் தமிழர்கள் (1983 – 2009).

படுகொலைகள் இனத்துவச் சுத்திகரிப்பு போன்ற சொற்கள் / சொல் தொடர்களின் பயன்பாட்டுக்கு இன்றைய அனைத்துலகச் சட்டப் பொறிமுறைகளில் எந்த வகையான பயன்பாடும் இல்லை. இத்தகைய அநியாயங்களுக்கும் இனப்படுகொலைகளுக்கும் பொறுப்பாக இருப்பவை நாடுகளும் அரசுகளும்தான். இந்த நாடுகளும் அரசுகளும் சேர்ந்துதான் அனைத்துலகச் சட்டங்களையும் நீதி முறைமைகளையும் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். எனவே இவர்களிடமிருந்து இனப்படுகொலையாளர்களிடமிருந்து எவ்வாறு முற்றான நீதியை எதிர்பார்க்க முடியும்? ஒன்றில் மறுப்பார்கள்; அல்லது மறைப்பார்கள். அதுதான் அவர்கள் செய்வது. அனைத்துலகச் சட்டப் பொறிமுறைகள், நீதி முறைமை என்பன ஆண்டுக் கணக்காக இழுபடக் கூடியவை. அன்றே தீர்ப்பு வழங்கும் வலுவற்றவை. இதனால் இனப்படுகொலையாளர்களும் இனப்படுகொலை புரிந்த அரசுகளும் தம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் தடயங்களை ஒழிக்கவும் நிறைய வாய்ப்பு விரும்பியோ விரும்பாமலோ வழங்கப்படுகிறது என்பதை நான் இங்கு சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

இந்தப் பின்னணியில் இரண்டு புதிய கருத்துருவங்களை அல்லது எண்ணக் கருக்களை நான் முன்வைக்க விரும்புகிறேன். இவற்றைப் பற்றி இனப்படுகொலை தொடர்பாகத் தொடர்ச்சியான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு வரும் அலெக்சாந்தர் லபான் ஹிண்டன் (2002), இஸ்ரேல் சார்ணி (1994) போன்றோர் நிறையவே எழுதியுள்ளனர். முதலாவது “இனப்படுகொலைக்கான முன்னோடித் தயாரிப்பு” என்பது. இரண்டாவது, இனப்படுகொலையை உள்நோக்கமாகக் கொண்ட கூட்டுப் படுகொலைகள். இந்த இரண்டு வழிமுறைகளும் பின்னர் இனப்படுகொலைக்கு நேரடியாகவே இட்டுச் செல்கின்றன.

‘இனப்படுகொலைக்கான முன்னோடித் தயாரிப்பு’ என்பது ஆண்டுக் கணக்காக மெல்ல மெல்ல இடம் பெற்று வருவது; மாற்று இனத்தவர்களின் குடியேற்றம், வெறுப்பு ஏற்படக் கூடிய வகையில் ‘மற்றவர்’களைப் பற்றிக் கல்வியிலும் பாடப்புத்தகங்களிலும் வரலாற்றெழுதலிலும் சித்திரிப்பது, திட்டமிட்ட ஒதுக்குமுறை, பண்பாட்டு அழிப்பு என்பன இந்த வகையுள் அடங்கும். இலங்கை அரசு தொடர்ச்சியாகவும் திட்டமிட்டும் இத்தகைய நடவடிக்கைகளில் 1948இலிருந்தே ஈடுபட்டு வந்தமை தொடர்பான ஆவணங்கள் தீர்ப்பாயத்துக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளன. 1956, 1958, 1977, 1983 நடந்தேறிய ஈழத் தமிழருக்கு எதிரான ‘கலவரங்கள்’ இந்த வழிமுறையின் தர்க்கரீதியான விளைவுதான்.

இனப்படுகொலையை உள்நோக்கமாகக் கொண்ட கூட்டுப்படுகொலைகள் வெறுப்பின் அடிப்படையில் நிகழ்த்தப்படுபவை. விடுதலைப் போராளிகள் அரசப் படையினர்மீது தாக்குதல் தொடுத்தமைக்குப் பதிலடியாகப் பொதுமக்களை அழிப்பதும் ஊர்களை எரித்து அழிப்பதும் இலங்கையில் பரவலாக நிகழ்ந்தவை. ஜூன் 1956 – டிசம்பர் 2008 காலப்பகுதியில் இனப்படுகொலையை உள்நோக்கமாகக் கொண்ட 145 கூட்டுப் படுகொலைகள் ஈழத் தமிழர் வாழும் பகுதிகளில் இடம் பெற்றுள்ளன. தமிழ் மக்களுக்கெதிரான “கலவரங்களை”யும் போர் உச்சம் பெற்றிருந்த காலத்தில் இடம்பெற்ற கூட்டுப் படுகொலைகளையும் நான் இந்தப் பட்டியலில் சேர்க்கவில்லை. இந்தக் கூட்டுப் படுகொலைகளில் 41 படுகொலைகள் இடம் பெற்ற ஊர்களுக்கு நான் சென்று தப்பிப் பிழைத்தவர்களை நேர்காணல் செய்திருக்கிறேன். அல்லது அந்தப் படுகொலைகள் பற்றி ஊடகவியலாளனாக விவரமாக எழுதியிருக்கிறேன். அல்லது சில படுகொலைகளுக்குச் சாட்சியாகவும் இருந்திருக்கிறேன். இவை பற்றிய முழு விவரங்களையும் பட்டியலையும் தீர்ப்பாயத்திடம் வழங்கியிருக்கிறேன். இந்தக் கூட்டுப் படுகொலைகளில் 82 வயதுள்ள முதியவரிலிருந்து எட்டுமாதக் குழந்தைகள்வரை அவர்கள் தமிழர்கள் என்ற ஒரே காரணத்துக்காகப் படுகொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். பல சந்தர்ப்பங்களில் தமிழர்களைத் தனியாகப் பிரித்து அழைத்துச்சென்று இலங்கைப் படையினர் அவர்களைப் படுகொலை செய்துள்ளனர்.

இத்தகைய படுகொலைகள் பற்றிய எந்தத் தகவலும் இலங்கையின் சிங்கள, ஆங்கில மொழிப் பத்திரிகைகளில் வெளி வந்ததில்லை. அப்படி வெளியாகியிருந்தாலும் ”பயங்கரவாதிகள் கொல்லப்பட்டனர்” என்ற வழமையான இலங்கை அரசின் உத்தியோகப் பூர்வமான அறிக்கையே வெளியாகும். 1982இலிருந்து இன்றுவரை இலங்கையின் ஊடக நிலைமை பெருமளவுக்கு இதுதான்.

இனப்படுகொலை தொடர்பாகச் சில புதிய பார்வைகளை ருவாண்டாவில் டூட்ஸி மக்களின் இனப்படுகொலை தொடர்பாக நியமிக்கப்பட்ட அனைத்துலகத் தீர்ப்பாயம் (மிசிஜிஸி) எமக்கு வழங்கியிருக்கிறது. இந்தத் தீர்ப்பாயம் 1994இல் நிறுவப்பட்டது. பாலியல் வன்கொடுமைகளும் வன்புணர்வும் இனப்படுகொலைக்கான கருவிகள் எனவும் குறிப்பிட்ட சில சூழல்களில் அவை இனப்படுகொலைதான் எனவும் மிசிஜிஸி தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது. இது தொடர்பாக இந்தத் தீர்ப்பாயத்தின் மதியுரைஞரும் சமூகவியலாளரும் அனைத்துலகச் சட்டத்துறையில் புலமையாளருமான போல்.ஜே. மக்னெரெல்லா அவர்கள் எழுதியுள்ள பலசிறப்புக் கட்டுரைகளை நான் தீர்ப்பாயத்திடம் சமர்ப்பிக்க விரும்புகிறேன்.

ஈழ இனப்படுகொலையிலும் பாலியல் வன்கொடுமைகளும் வன்புணர்வும் ஏராளமாக நிகழ்ந்துள்ளன என்பதற்கான ஆதாரங்கள் இப்போது குவியத் துவங்கியுள்ளன. இவற்றுள் பல இந்தத் தீர்ப்பாயத்துக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன. நண்பர் கலம் மக்ரேயின் ஆவணப்படங்களில் காட்டப்பட்ட சில காட்சிகள் இத்தகைய ஆதாரங்களை ஒரு சிறு துளி மட்டுமே என்பதைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

ஈழத்தமிழர்கள்மீது நடத்தப்பட்டது இனப்படுகொலையே என்பது எனது முடிவான கருத்தாகும்.

காலச்சுவடு

Sri Lanka visa ban won't stop UN inquiry - Navi Pillay

Sri Lanka's president said that only Sri Lankan authorities could investigate allegations of war crimes

The United Nations has insisted its investigation into alleged war crimes in Sri Lanka will go ahead despite being told it will be denied visas.

Earlier, President Mahinda Rajapaksa said the UN team would be refused entry because only Sri Lankan authorities could investigate the allegations.

The UN decided earlier this year to investigate alleged crimes committed by government forces and Tamil rebels.

Sri Lanka has refused to co-operate with the Human Rights Council inquiry.

But UN Human Rights chief Navi Pillay said her team would be able to use technology, like internet phone service Skype and satellite imagery, to carry out its investigation.

She referenced "highly credible" reports on abuses in Syria produced by her team despite not being allowed on the ground and said they would be able to do the same in Sri Lanka.

Mr Rajapaksa has insisted that only Sri Lankan authorities could investigate the war crimes allegations.

"No one will take the UN inquiry seriously other than the people who want it," Mr Rajapaksa told journalists on Tuesday, reports BBC Sinhala's Azzam Ameen.

But the UN believes Sri Lanka's own investigations have been slow and ineffective, says the BBC's Imogen Foulkes in Geneva.

There are also real concerns that victims of violations may fear giving evidence to a government run inquiry, she adds.

One UN report published three years ago said around 40,000 Tamil civilians died in the final weeks of the conflict, largely as a result of government shelling.

Sri Lanka's army defeated separatist Tamil Tiger rebels after 26 years of bloody civil war in May 2009. Both sides have been accused of committing war crimes.

The government has repeatedly denied that it committed war crimes and asserts that the inquiry is prejudiced.

Will Uva Set The Proper Criterion For Present Political Trends?

By Upul Kumarapperuma -11 August 2014

Upul Kumarapperuma

An opinion is currently in the making that the results of the Uva Provincial Council elections would be decisive for future political trends of the country. The UPFA Government thinks that the victory margin of Uva PC elections will be instrumental in deciding the future political strategy and election strategy of their alliance, while opposition political parties also believe that the results of the Uva PC poll would be a key deciding factor for the future power transition in the island.

The issue is whether the Uva PC elections will be the pilot project for a regime change at the next national level election.

The exercising of one’s franchise at the forthcoming PC polls will then be considered as an expression of interest towards a specific political trend. The law which governs elections ensures the rights of holding free and fair elections. The definition of a “free and fair election” should be much broader than its literal meaning. The law states that the exercising of the Franchise should be free of inducement or interference or any other form of intimidation.

There are certain factors vital for exercising the franchise of a free society. However, some of these factors have not been taken into account to define the term “free and fair”.

The financial independence of a society or a person is a key factor in navigating the society or the person in a specific direction, and it is instrumental in negating the political dependent culture which is sustained by poverty. Financial independence is decided by certain factors, namely access to education, the smooth functioning of the state mechanism and consistency of the public policy and its implementation systems, opportunities for employment, industries and   entrepreneurship, etc.

The Uva Province is categorized as an under-developed area and the levels of poverty, education and health are well below the standard index of the country. The income of the considerable percentage of the population of the province is less than US$ 2 per day, which is the poverty index introduced by the World Bank in 2005.

Agriculture is the main source of income in both Monaragala and Badulla districts. The Monaragala district is situated in the dry zone of the country and the annual rain fall of the area is limited to four months, namely September to January.

The factors essential for agriculture are water, land, fertilizer, labour and technology. Considering the Monaragala district, the first three key factors come directly under the control of the State.Read More

Sri Lanka again delays dig at suspected Muslim mass grave

Tuesday, 19 August 2014 

Sri Lankan officials on Monday sought more time to exhume a suspected mass grave in a former war zone after failing to secure the services of forensic experts.

The site in the eastern coastal town of Kalavanchikudy has been under investigation since a resident petitioned the local court, claiming the remains of around 100 Muslims killed 24 years ago at the height of Sri Lanka's ethnic war were buried there.

The claims of a mass grave in the east of the island follow the discovery of several similar sites elsewhere in the island's war zone as well as in the central part of the country.

Digging was scheduled to begin on Monday but a local magistrate allowed authorities to postpone it for a second time, a local police official said.

"There were difficulties in getting forensic experts from Colombo," said the official in Kalavanchikudy, 330 kilometres (206 miles) east of Colombo by road.

"The excavation was rescheduled for November 24."

He said it was the second time the excavation, initially scheduled to start on July 1, had been delayed for that reason.

Rights groups have accused Sri Lankan authorities of failing to investigate what the UN calls credible allegations of war crimes by both sides.

Some of the Tamil guerrilla leaders linked to atrocities have defected to the government since the conflict ended, and there have been allegations that the authorities were trying to protect them.

Sri Lanka's 37-year ethnic war, which ended in 2009, mainly pitted the majority ethnic Sinhalese, who are Buddhists, against the minority Tamils, who are mainly Hindus and live in the north.

Muslims, who account for around 10 percent of the population, largely avoided taking sides in the fighting.

But there have been allegations that the Tamil Tiger rebels carried out several massacres of Muslims in the east as part of their push to create a separate Tamil homeland.
- AFP-

பள்ளிவாசல் உடைக்கப்படவில்லை மழையால் உடைந்ததாம் : கூறுகிறது இராணுவம் 

18 ஆகஸ்ட்டு 2014, திங்கள்
திருகோணமலை சீனன்குடாவை அண்மித்த உயர் பாதுகாப்பு வலயத்திலுள்ள கருமலையூற்று பள்ளிவாசல் இராணுவத்தினால் இடிக்கப்பட்டுள்ளதாக  முஸ்லிம்கள் முன்வைத்தக் குற்றச்சாட்டுகளை கிழக்கு மாகாண முதலமைச்சரிடம் இராணுவம் மறுத்துள்ளது.

உண்மை நிலை அறிவதற்காக கருமலையூற்று உயர் பாதுகாப்பு வலயத்திற்கு கிழக்கு மாகாண முதலமைச்சர் நஜீப் அப்துல் மஜீத் இன்று திங்கட்கிழமை நேரில் சென்றிருந்தார்.

பாழடைந்த நிலையில் காணப்பட்ட பள்ளிவாசல் கட்டடம் கடந்த சில நாட்களாக காற்றுடன் கூடிய மழை காரணமாகவே இடிந்து விழுந்துள்ளதாக இராணுவத்தினால் விளக்கமளிக்கப்பட்டதாக அவர் தெரிவித்தார்.

தங்களது அவதானிப்பில், மழைகாரணமாக குறித்த பள்ளிவாசல் இடிந்து விழுவதற்கான வாய்ப்பு உண்டா என முதலமைச்சரிடம் கேட்ட போது அதனை ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் உண்மையிலேயே அது தானாகத்தான் விழுந்திருக்கும் என்று அவர் பதில் அளித்தார்.

இந்தப் பள்ளிவாசல் 400 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது என்று அதன் பெருமை மற்றும் முக்கியத்துவத்தை இராணுவத்திற்கு விளக்கியதையடுத்து அதனை ஏற்றுக்கொண்ட இராணுவம், பள்ளிவாசலை புனரமைத்துத் தருவதற்கு முன்வந்து புனரமைப்பு வேலைகளையும் ஆரம்பித்துள்ளது என்றும் முதலமைச்சர் தெரிவித்தார்.

பள்ளிவாசல் புனரமைப்புப் பணிகளின் பின்னர் முஸ்லிம்களின் தொழுகைக்கான வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்று முதலமைச்சரிடம் கேட்டபோது :-

பள்ளிவாசல் உயர் பாதுகாப்பு வலயத்திற்குள் அமைந்திருப்பதால் வெளியாரை அங்கு செல்ல அனுமதிப்பதற்கான வாய்ப்புகளோ அல்லது பள்ளிவாசலை விடுவிப்பதற்கான வாய்ப்புகளோ தற்போதைக்கு இல்லை என்று தெரிவித்தார்.

- See more at: http://onlineuthayan.com/News_More.php?id=864043343418547799#sthash.svEUww6D.dpuf

Weekly Human Rights News Round up; 11-17 August 2014

By SLB–

Two Uni students arrested-19/08/2014 

Arrest of two Tamil students of Sabaragamuwa University by the Terrorist Investigation Division (TID) remained a serious concern among the University student community. Rasindu Jayasinghe, the leader of the Students’ Movement of the Sabaragamuwa University told the Sunday Leader that they have lodged a complaint with the Human Right Commission of Sri Lanka over the arrest of the two Tamil students. The complaint was made on 9th Aug. “They are being accused of trying to create disharmony among the university students. We refute all the allegations levelled against those two students,” He further told the newspaper.
Weekly Human Rights News Round Up 11-17 August 2014 by Thavam

Don't sex workers have rights? 

BY CHRISHANTHI CHRISTOPHER- August 18, 2014 

Last week controversy prevailed over 16 women taken into custody by the police, from an Ayurvedic Centre from Bambalapitiya, on charges of prostitution, then stripped bare and searched at the Welikada Prison.
The arrested women allege the female Army officers in the Prison had insisted they remove their clothes to perform body searches on them, before they were allowed into the remand prison.
Lawyer Gunasekera Wanninayake, Counsel for the defence claimed the act of undressing women fully in search for contrabands is totally demeaning and undermines the women's dignity.
 
The case was taken up last week at the Colombo Magistrate's Court, the propriety of stripping a woman bare during search operations, the wisdom of using military personnel for the task were brought up.
Prisons officials however, argue that the practice has been in existence for over two years, ever since November 2012, when a major riot broke out at the Welikada Prison where 27 inmates were killed and scares were injured.
Prisons Commissioner, Intelligence and Security, Thushara Upuldeniya said the Prisons Department, since then, always has a small contingent of Army personnel helping the prison guards perform routine checks on inmates and search operations carried out inside the prisons. It is held that the body search on inmates for contrabands, take place on a daily basis in the Welikada, Magazine, Colombo Remand and Female Ward Prisons.
According to the Prisons Department, checking is being done on all inmates returning from Court hearings and on new prisoners who come into the remand prisons, daily. It is said that around 200 prisoners are being checked on a regular basis.
 
It is believed that the prisoners pre-plan to smuggle in mobile phones and drugs on the days their case is being heard and connive with their family members and friends to obtain them in Courts. Thereafter the prisoners adopt various ruses including hiding them in the rectum, to smuggle them into the cells.
It is ironic that although a report by prison authorities on the Welikada riots revealed that the very uprising occurred because officials of the Special Task Force (STF) and the Terrorist Investigation Department (TID) were involved in the raid, the Prison Department continues to use Army officials in search operations. Former Prisons Commissioner P. W. Koddipili, in 2012 justifying the use of outside forces for search operations had said "We do not have sniffer dogs to search for heroin or sophisticated hi-tech machines to scan mobile phones and other items that may be hidden in the body. We check them only manually that is why we need help."
 
Also he complained of short staffing and the prison officials being unable to manage a contingent of over 4,000 prisoners at the Welikada Prisons.
According to Koddipili there were 25 guards to manage the lot including several officers who have to take the prisoners to Courts. Around 200 prisoners are shuttled to and from Courts daily.
Immediately, following the raid, although the Ministry of Prisons talked abundantly about allocations of monies to purchase hi-tech equipment to counter such incidents from being repeated in the future, there has been no such purchases.
 
Two years hence, the public are presented with the same explanation of lack of staff and inevitability of the body searches done manually due to lack of hi-tech equipments.
On the brighter side, the current Prisons Chief says tender proceedings are going on for body scanners and metal detectors and the department will be calling for applications to boost up its cadre. Accordingly 1,100 personnel will be recruited to the department, he maintains.
 
According to him, insufficient funds would allow only Colombo Prisons to have the facility. "We do not have allocation of monies to equip all the prisons in the country with hi-tech equipment," he says.
Having hi-tech instruments in prisons, means that the Prisons Department can perform the task of checking inmates without stripping them bare. Recruiting more personnel into its cadre will make it highly unnecessary to have Army backup forces during its sporadic search operations, inside cells.

The present system of body search is being carried out on both men and women.
Human Rights Activists Against all Types of Discrimination, Nimalka Fernando, said it was a blatant violation of women's rights, in the country and queried the fact that only the women are taken into custody.
Police Media Spokesman, Ajith Rohana responding to this query said "Sri Lanka follows the British law and under the Vagrants Ordinance, it is the women and the owner of the brothel who are arrested. To prove the charges the women are important," he explains.
 
Women's Rights Groups are aghast at the law, and are calling for a change. They ask why the government which talks about ape rata and ape gama is still holding on to such antiquated laws that purely discriminates against women. They claim it is time the government considered changing these ancient laws.

World Humanitarian day today

 Tuesday, 19 August 2014

The message of UN Secretary General
On World Humanitarian Day, we renew our commitment to life-saving relief efforts -- and we remember all those who died serving this noble cause.

Last year, more humanitarian workers were kidnapped, seriously injured or killed than ever before. This is an outrage.

In recent weeks, dozens of humanitarians -- including members of the UN family -- have lost their lives in South Sudan and Gaza. Too many people have died or suffered from deliberate attacks.

Humanitarian workers and their families are hit hardest by these crimes.

But they are also felt by millions of others.

Attacks on humanitarian workers hinder the ability of people in desperate need to receive lifesaving assistance.

Children go unvaccinated. Sick and wounded patients go untreated. Those forced from their homes are left without food, water or shelter – exposed to violence, disease or other threats.

On World Humanitarian Day, we honour the heroic aid workers who rush bravely to help people in need.

We remember their sacrifices, and we recognize the millions of people who count on humanitarian workers for their very survival.

Let us honour the fallen by protecting those who carry on their work – and supporting humanitarian relief operations worldwide.